Wat is Kyokushinkai Karate?

Kyokushinkai is een karatestijl die in 1964 officieel werd gesticht door Sosai Masutatsu Oyama. De stijl staat bekend om haar uitdagende trainingen, full-contact Kumite en sterke nadruk op volharding, eerlijkheid en gemeenschap.

Toch is Kyokushinkai breder dan vechten alleen. Ook Kihon, Kata, zelfverdediging, fysieke ontwikkeling, etiquette en persoonlijke vorming maken deel uit van de stijl.

Een jonge en uitdagende karatestijl

Kyokushinkai werd in 1964 officieel gesticht door Sosai Masutatsu Oyama. Daarmee is het een van de jongere grote karatestijlen.

De stijl werd bekend door haar fysieke en mentale uitdaging en haar vorm van full-contact Kumite. Karateka’s leren technieken niet alleen uitvoeren, maar ook gecontroleerd toepassen onder druk.

Dat betekent niet dat iedere training volledig uit vechten bestaat. Kihon, Kata, partneroefeningen, zelfverdediging, lichaamsontwikkeling en persoonlijke vorming zijn eveneens essentiële onderdelen van Kyokushinkai.

De betekenis van Kyokushinkai

De naam Kyokushinkai wordt geschreven met drie Japanse karakters: Kyoku, Shin en Kai. Samen worden ze doorgaans vertaald als een gemeenschap die streeft naar de uiterste of ultieme waarheid.

Binnen het Kyokushin krijgen die woorden ook een bredere betekenis. Ze verwijzen naar de manier waarop karateka’s trainen, doelen nastreven en met elkaar omgaan.

Kyoku: grenzen leren verleggen

Kyoku verwijst naar het uiterste. Binnen Kyokushinkai betekent dat niet dat iedere karateka altijd maximaal of roekeloos moet trainen.

Het gaat om de bereidheid om uitdagingen niet onmiddellijk uit de weg te gaan. Een karateka leert volhouden wanneer iets niet meteen lukt en stap voor stap verder te gaan dan eerder mogelijk leek.

Dat gevecht is niet noodzakelijk gericht tegen een andere persoon. Hard werken voor school, verantwoordelijkheid opnemen op het werk, herstellen na een tegenslag of blijven oefenen op een moeilijke techniek kunnen evenzeer uitdrukkingen van dezelfde volharding zijn.

Shin: trainen volgens de waarheid

Masutatsu Oyama vond het belangrijk dat karateka’s op een eerlijke en realistische manier leerden omgaan met technieken, contact en druk. Een techniek beheersen in een voorspelbare oefening is niet hetzelfde als ze kunnen gebruiken wanneer een situatie moeilijker wordt.

Daarom leren karateka’s geleidelijk omgaan met weerstand, vermoeidheid, spanning en contact. Dit gebeurt gecontroleerd en aangepast aan de persoon, zodat uitdaging en veiligheid met elkaar in evenwicht blijven.

Waarheid gaat ook over karakter. Een karateka moet bereid zijn om naar zichzelf te kijken, fouten te erkennen en het eigen handelen bij te sturen wanneer dat niet overeenkomt met het gekozen pad.

Kai: niemand traint alleen

Karate wordt vaak een individuele sport genoemd, maar niemand kan Kyokushinkai alleen beoefenen. Karateka’s hebben lesgevers en trainingspartners nodig om technieken te leren, weerstand te ervaren en zichzelf verder te ontwikkelen.

Ervaren karateka’s helpen beginners vooruit. Beginners houden ervaren leden scherp door vragen te stellen en hen verantwoordelijkheid te laten opnemen. Trainingspartners dagen elkaar uit, maar zorgen tegelijk voor elkaars veiligheid.

Samenwerken, ondersteunen, inspireren en respect tonen zijn daarom geen bijkomstigheden. Ze vormen de basis van de gemeenschap waarin Kyokushinkai kan worden beoefend.

Kyokushinkaikan: het huis van Kyokushin

Aan de naam Kyokushinkai wordt soms het woord Kan toegevoegd. Kan verwijst naar een gebouw, hal of huis en wordt gebruikt om de bredere Kyokushin-organisatie en gemeenschap aan te duiden.

Iedere karateka draagt bij aan dat huis. Tegelijk moet de gemeenschap een omgeving bieden waarin leden zich veilig, gesteund en verbonden kunnen voelen.

Kyokushinkai is daardoor meer dan de letterlijke vertaling van enkele Japanse karakters. Het is een lichamelijk en geestelijk leerproces dat pas echt betekenis krijgt door het te beoefenen en samen te beleven.